Gesprek met slachtoffer van pesten nr 2

U had nog een ‘andere kant van het verhaal’ van mij tegoed. Namelijk de andere kant van ‘het is niet jouw schuld dat je wordt gepest’. Natuurlijk is het zo: jij bent oké zoals je bent. ‘Zoals je bent’ is echter geen vast gegeven: iedereen leert er nog alle dagen dingen bij: bewust, omdat je ze opzoekt, en onbewust, door de ervaringen die je opdoet.

Kinderen die worden gepest, worden geremd in hun ontwikkeling. Zij nemen natuurlijk niet meer met alle vertrouwen deel aan het sociale verkeer. Dat maakt dat zij vaak niet meer op de meest handige manier omgaan met anderen. Bijvoorbeeld:

– Maartje zegt in een groep bijna niets meer (dan blijf ik ‘buiten schot’, denkt ze);
– Jonas roept het in de klas meteen als een ander een fout maakt (dan ziet iedereen dat ik echt niet de enige ben die ‘dom is’, denkt hij);
– Sam maakt grapjes die door klasgenoten niet gewaardeerd worden (ze lachen wel om de grapjes die Samir maakt; zo krijg ik in ieder geval aandacht, denkt hij);
– Tina is van slag als er maar ‘iets’ niet helemaal goed gaat (ze moeten altijd mij hebben, denkt zij (ook al is er sprake van onhandige communicatie en niet van pesten));
– Rowan voert meteen het hoogste woord als hij bij een groepje op het schoolplein gaat staan (ik wil er ook bij horen en niet meer alleen staan, denkt hij).

vrienden3
Het is voor kinderen fijn als zij zien dat zij niet machteloos zijn. Zij kunnen immers door ander gedrag te leren een bijdrage leveren aan de verandering van de situatie. Gedrag dat respectvol is naar henzelf toe en naar anderen toe.