3 juni 2015

Gesprek met slachtoffer van pesten nr 2

By |3 juni 2015|Nieuws, Pesten op school, Sta Sterk|

U had nog een ‘andere kant van het verhaal’ van mij tegoed. Namelijk de andere kant van ‘het is niet jouw schuld dat je wordt gepest’. Natuurlijk is het zo: jij bent oké zoals je bent. ‘Zoals je bent’ is echter geen vast gegeven: iedereen leert er nog alle dagen dingen bij: bewust, omdat je ze opzoekt, en onbewust, door de ervaringen die je opdoet.

Kinderen die worden gepest, worden geremd in hun ontwikkeling. Zij nemen natuurlijk niet meer met alle vertrouwen deel aan het sociale verkeer. Dat maakt dat zij vaak niet meer op de meest handige manier omgaan met anderen. Bijvoorbeeld:

– Maartje zegt in een groep bijna niets meer (dan blijf ik ‘buiten schot’, denkt ze);
– Jonas roept het in de klas meteen als een ander een fout maakt (dan ziet iedereen dat ik echt niet de enige ben die ‘dom is’, denkt hij);
– Sam maakt grapjes die door klasgenoten niet gewaardeerd worden (ze lachen wel om de grapjes die Samir maakt; zo krijg ik in ieder geval aandacht, denkt hij);
– Tina is van slag als er maar ‘iets’ niet helemaal goed gaat (ze moeten altijd mij hebben, denkt zij (ook al is er sprake van onhandige communicatie en niet van pesten));
– Rowan voert meteen het hoogste woord als hij bij een groepje op het schoolplein gaat staan (ik wil er ook bij horen en niet meer alleen staan, denkt hij).

vrienden3
Het is voor kinderen fijn als zij zien dat zij niet machteloos zijn. Zij kunnen immers door ander gedrag te leren een bijdrage leveren aan de verandering van de situatie. Gedrag dat respectvol is naar henzelf toe en naar anderen toe.

1 juni 2015

Pesten op het werk anders dan op school?

By |1 juni 2015|Nieuws, Pesten op school|

En opeens staan de media bol van de campagne over pesten op het werk van de overheid. Is pesten op het werk iets anders dan pesten tussen kinderen op school? De pestacties zijn hetzelfde: uitlachen, negeren (dus alleen zitten in de pauze), spullen kapot maken of bekladden, schelden, nare opmerkingen, fysieke aanvallen en seksueel getinte opmerkingen en gedragingen. De gevolgen op langere en kortere termijn zijn hetzelfde: schaamte, angst, verdriet, boosheid, onzekerheid, laag zelfbeeld, slechte prestaties, slapeloosheid, depressiviteit. Groot verschil is dat we het hier hebben over volwassen slachtoffers en daders.

Dat maakt het meteen nog ingewikkelder om op te lossen, en op een school is het al knap lastig. Daar zijn tenminste volwassenen die expliciet verplicht zijn te zorgen dat leerlingen zich op school veilig voelen. Dat is in een werksetting toch een ander verhaal. Bovendien blijkt regelmatig dat leidinggevenden meedoen aan het pesten. Kennen we nog het verhaal van Arthur Gotlieb? Die pleegde zelfmoord na zijn rapport over onder andere zijn tegenwerking, vernedering en buitensluiting, en het falende management. Daarnaast wordt van volwassenen verwacht dat zij zelf hun boontjes doppen. Extra pijnlijk en schaamtevol als jou dat blijkbaar niet lukt. En wat doe je als je gezin afhankelijk is van jouw inkomen? Waar kun je terecht? En wat kan diegene doen om jou te helpen?

Prima actie van de overheid om pesten op het werk aan de kaak te stellen. Als het daarbij maar niet blijft. Want stap 1 is onderkenning van het probleem en daarna zijn toch echt verdere stappen nodig om het te voorkomen en om het – als het gebeurt – snel en effectief aan te pakken.